|
اينكوترمز يكي از انتشارات اتاق بازرگاني بين الملل است و مخفف كلماتي است كه
معني آن اصطلاحات بازرگاني بين المللي مي باشد (
Incoterms= International
Commercial Terms )
اينكوترمز اولين بار در سال 1936 تهيه گرديد و در سالهاي
1953، 1967، 1976 1980، 1990، 2000 جهت هماهنگ سازي آن با شيوه هاي جديد
تجارت بين الملل، مورد تجديد نظر واقع شد.
عليرغم تصور عمومي اينكوترمز انواع قرارداد نمي باشد بلكه انواع اصطلاحاتي
است كه در قراردادهاي خريد و فروش كالا به كار برده مي شود. تعداد اين
اصطلاحات در اينكوترمز 2000 سيزده اصطلاح مي باشد .
هدف اصلي اينكوترمز تفكيك دقيق هزينه ها و مسئوليت ها بين دو طرف قرارداد
يعني فروشنده و خريدار مي باشد . ترتيب تقدم اين اصطلاحات نيز بر اساس همين
هدف كلي صورت گرفته است . اولين اصطلاح EXW است كه
در آن فروشنده كمترين هزينه و كمترين مسئوليت را بر عهده دارد و كالا
را در محل خود به خريدار تحويل مي دهد. بر عكس در آخرين اصطلاح كه DDP
مي باشد، فروشنده بيشترين هزينه وبيشترين مسئوليت را به
عهده دارد و كالا را در محل خريدار به او تحويل مي نمايد. لازم به يادآوري
است كه همه هزينه هاي مربوطه در قيمت DDP منظور مي
گردد.
بنابراين به ترتيب كه از اصطلاح EXW به سمت اصطلاح
DDP پيش مي رويم بر هزينه ها ومسئوليت هاي فروشنده
افزوده مي گردد.
دو تقسيم بندي كلي در رابطه با اينكوترمز وجود دارد:
1- تقسيم بندي از نظر مسئوليت ها و هزينه هاي مربوطه به فروشنده و خريدار (از
EXW تا DDP )
2-تقسيم بندي از نظر نوع وسيله حمل مورد استفاده
(جاده، قطار، هوا، دريا، آبراه داخلي يا تركيبي از اين طرق )
در متن اصلي اينكوترمز در مورد هر يك از اصطلاحات، همه مسئوليت
ها و هزينه هاي خريدار و فروشنده به صورت تفكيك شده ذكر گرديده . همچنين
اسناد و مدارك مورد نياز جهت هر يك از اصطلاحات قيد شده است . |
